Duisternis Omarmd

Tussen het wervend feestlicht
Mensenmenigte als ware ze nochtans zelf verlicht
Boeddha's staren naar het vuurwerk
Geen luid geknal of oorverdovende dreunen
Slechts kleurige bloemenkransen op het zwarte canvas
Sterren verdwalen, verhalen dwalen
Op en neer in mijn peinzend brein
Weer een jaar voorbij
Je bent niet meer bij mij
Maar leeft nu elders

Het feestgedruis verstomt
Sjok moe en blij en triest naar huis
Twee mensenlevens in mijn hart.

Appelgeflap

Gisteren was het dan zover, lieve kijkbuiskinderen. Oudejaarsnacht en wel mijn eerste hier in Sydney. Al de gehele middag trokken mensen door het schiereiland in de richting van de beste plekken om het grote vuurwerk in de haven gade te slaan. Ik-zei-de-gek trok ook richting de oever om te kunnen genieten van het moois dat het firmament zou gaan opsieren.

Er waren veel rugzaktoeristen waaronder groepen Engelsen, Welsh and Ieren met hun eigen vaandels. Een drukte van jewelste, kortom. Om negen uur was de eerste aflevering gevolgd om middernacht door het grote spektakel.

Het was een feest en een heel ontspannen feest. Laten we hopen dat het nieuwe jaar een goed jaar wordt. Dat zou wel zo leuk zijn, toch?

Een Nederlandse Australier in Sydney

Wel, wel alsmede kijk eens aan; alweer een nieuwe blog. Staat u mij toe me te introduceren. Ik ben een Australier en een Nederlander en ik heb me een paar weken geleden voorgoed in Sydney gevestigd. De laatste acht jaren woonde ik in Engeland en we kunnen rustig stellen dat het Engelse taalgebied in al haar diverse facetten mijn grote liefde is.

Desalniettemin houd ik van de Nederlandse taal, ook al is mijn liefde voor Nederland als plek om te leven behoorlijk bekoeld. Met deze nieuwe blog (het woord blog doet vreemd aan in een Nederlandse zin) ben ik van plan mijn taalbeheersing in het Diets bij te houden, aan te scherpen en simpelweg te genieten van het schrijven in die mooie, aansprekende Germaanse taal.

Het Nederlands is immers een schone taal en het is jammer dat veel Nederlanders dat niet schijnen te onderschrijven en liever een soort Ameriko-Hollands spreken met veel import van woorden die ook in de moedertaal bestaan of omschreven kunnen worden.

Nederland, Hoezee!